Flora Pienin  - Świat roślin jest bogaty i interesujący, choć jego charakter różni się w poszczególnych krainach. Zdecydowanie najbogatsza jest szata roślinna Pienin, uznawanych za jeden z najciekawszych pod względem obszarów w Polsce. Las pieniński pokrywający zwartymi połaciami ostre stoki Pienin to typowy dla regla dolnego drzewostan jodłowo-bukowy z domieszką jaworu, wiązu i klonu. Występują również świerki, zwłaszcza w Pieninach Spiskich i Małych, ale ich pojawienie się jest efektem działalności człowieka. Jedyne naturalne stanowisko świerczyny pod szczytem Wysokiej w Małych Pieninach - jest objęte ochroną rezerwatową. Niezbyt częstym, lecz charakterystycznym dla krajobrazu Pienin drzewem jest sosna, porastająca w niewielkich skupiskach szczytowe partie skalistych wierzchołków Pienin właściwych w rejonie Trzech Koron, Macelowej Góry czy Pieninki. Gdzie indziej sosna została wyparta przez inne gatunki drzew po ociepleniu klimatu. Ciekawym drzewem jest również cis, który dawniej występował licznie w większych skupiskach, a dzisiaj tylko w pojedynczych okazach. Większe skupisko cisów znajduje się na południowo-zachodnim skraju Małych Pienin. Dla miłośnika przyrody i bacznego obserwatora atrakcją są pienińskie łąki. Powstały niegdyś wskutek działalności człowieka, który pozyskiwał tereny wypasowe i pod uprawy, karczując lasy. Dziś zasiedlają je przeważnie samosiejki, które w sposób naturalny wkroczyły na teren pozbawiony lasu. Na bujnych pienińskich łąkach, które zwłaszcza późną wiosną i wczesnym latem zachwycają mnogością kwiatów i soczystych traw, przyrodnicy doliczyli się ponad 3 tyś. gatunków roślin. Charakterystyczna jest szczególnie duża liczba gatunków endemicznych i reliktowych. W Pieninach występuje sześć endemitów: mniszek pieniński, rosnący tylko w podszczytowej partii Trzech Koron, pszonak pieniński, mokrzyca sześciolistna, chaber barwny, rozchodnik ostry, bylica piołun. Osobliwością jest także chryzantema Zawadzkiego, zwana również złocieniem - dość pospolita na pienińskich skalach. Jej najbliższe stanowisko poza Pieninami znajduje się na Uralu. Gatunki reliktowe stanowią pozostałości najdawniejszej flory, pochodzącej z poprzednich epok, zachowanej na danym terenie. Oprócz wspomnianej już sosny reliktowej zalicza się do nich m.in. jałowiec sawina, dębik ośmiopłatkowy, traganek jasny.